بوسيدن اون لبوهاي آتشين و فرو دادن آن باقاليهاي بخار زده هرگز تكرار نميشود... قدرش را ندانستم، آنكه هر روز صبح سر كوچه زمستان لبوي داغ و باقالي ميفروخت ... او هم دارد ميرود چون زمستان تمام دارد ميشود دارد! من هم آدم ادبي هستم، همين الان در لحظه اثر هنري خلق ميكنم! من بايد نويسنده ميشدم! من بايد شاعر ميشدم! يا بازيگر! يا بازيگر يك يا دو! من بايد كارگردان ميشدم! يك قاتل! يا جاني! اين همه استعداد كه در راه مهندسي تلف ميشود حيف است به حد زياد! اين همه ذهن! اين همه فكر، اين همه خلاقيت، اين همه لهجه در نتيجهگيري! اينها براي يك همچين شغلي زياد است، براي كيسون! من بايد بيكار ميشدم!
سپيده منو ببخش، ميدونم " به تو" بد كردم!
مريم تو "به من" بد كردي، مريم تو " به من" بد كردي!
نسترن اي عشق من، حرفي بزن، بگو " تو رو به خدا" تو دلت مالِ كيه!؟
بهاره، بهاره، دلم آروم نداره!
قصه از كجا شروع شد؟
از فيلمي به نام " خانهاي از شن و ماسه" ! نه! " خانهاي از شن و مه"
امير مسعود بهراني (با لهجه داغون انگليسي خوانده شود!)
دي ويل ديپورت آس! دي ويل كيل ماي چيلدرن! (با لهجه داغان فارسي خانم آغداشلو خوانده شود!)
اما از اينها كه بگذريم، ديروز سپنداررززمندگان بود، همون كه جاي والن تاين ( به قول شبكه معظم ايران بيوتي) بايد بگيريم!
براي من كه كسي را ندارم كه كادو برايش خرخريد (از ريشه خرخفه كن)كنم، فرقي نميكند كه سپندارزمندگان باشد يا والن تاين يا روز تولد تو يا تبريك سال نو يا ماهگرد دهم يا سالگرد اول؟
فيلم " من و تو، ما، براي هميشه" ،دو سال و چهار ماه و بيست و هشت روز
من ، يك سال و چهار ماه و بيست و يك روز
من، صفر سال و چهار ماه تمام ... مست مي ناب دلِ ...
حالا ادامه داستان:
آنچه گذشت (پيريويوسلي آن پُست) : بهاره، بهاره ....
(اينجا تيتراژ ... )
(حالا شروع...)
ميخونم به هواي تو پريچه! چقدر خاليه "*************** " "جاي تو" پريچه!
ميخونم آخ!!! كه ديگه فرنگيس، "عشق تو" داغونم كرد!
اسمت رو شنيدم! فرياد كشيدم: لاله تو كجايي!؟ از "خواب" پريدم! ( كجايي همان كووجاييي حضرت بوده است)
گل ِ "روي تو" رو ميبوسم بيا گل پري! از پري هاي آسمون سرتري!
نگارم نگارم تو رو خيلي دوست ميدارم! عزيزم نميدوني با تو من چه حالي دارم!
ياسي! ياسي! نگين الماسي! در ميزنم، در! ديگه بسه رودرواسي!!! (بففففففففففرماااااااااااااااااااااااا به آقاي خواننده!)
گلي خوشگلي! گلي دلبري(بربري)! گلي از همه زيباتري! گلي "واسه من" ...
پشتِ سر ِ مسافر! گريه شگون نداره! حيفِ "چشاي نازت" ! بارون اشك بباره!
يه دل نه! صد دل عاشق! ولي انگار نه انگار! امان از دست اين دل! امان از دست دلدار! ولي "اصلا تو انگار كه نه انگار كه نه انگار" !
ندا! عاشقت منم! تويي تو وصله تنم! حتي براي "لحظهاي بي تو" نميتونم باشم! (در ِ پيت بودن اين سطر به خواننده مربوط است!)
ليلي ليلي! ليلي ليلي! "دلِ من" واسه تو تنگه! ليلي ليلي! ليلي ليلي! انتظارت هم قشنگه!
آخه چي ميشد فريبا! "دل تو" ميشد شكيبا! اينو ميدونم يه روزي! تورو ميبرن رقيبا!
ليلي مال من! ليلي مال تو! ليلي مالِ "من و تو و يه دنيا"! (تفاهم بين من و رقبا!!!)
قد و بالات! ليلا! چشم سيات! ليلا! "كشته منو"! ليلا! خال لبات! ليلا! (با ريتم سنگين جلو مسجدي خوانده شود!)
- Not Listening! Not anymore …
- Please Don't Stop the Music!!!
"آخه دختر" نيلوفر! كي ديگه اَ[ز] من بهتر! كي ديگه اَ[ز] من نرمتر!! با اين همه پول و پل! دوروبر يه مشت گورخر! وقتشه بگي زهرمار!
اگه دنيا رو بري بگردي! ميدونم نرفته برميگردي! ميدونم تو، مثل من عاشقي رو! نه تو ديدي و نه پيدا كردي! دل من فداي لطف و كرمت! رفتن و اومدن محترمت! حاجتِ قلبِ من ِ عاشق ِ تو! هنوزم بسته به ناز قدمت! هنوزم بسته به ناز قدمت! دارمت! برو دارمت! هنوزم دوس[ت] دارمت! فكر نكن دستِ خدا ميسپارمت! ( به مناسبت خوشآمدن نويسنده مقدار زيادي از متن ترانه اينجا نوشته شده است! و ادامه دارد ...) نگير از من اميد بودنت رو! قشنگيِ هوايِ ديدنت رو! اگه خواستي ميگيرم دامنت رو! (صرفا به قصد دست به دامن شدن!) نبينم روز ِ بي من رفتنت رو!
خدانگهدار ...
اين نامه را وقتي ميخواني، شايد چشمانت پر شود، شايد دنيا برايت تيره و تار شود ... چون ... چون من ديگر در اين دنيا نخواهم بود ... قبل از آنكه با تو خداحافظي كنم خوشبختي ساختگي آن عكسهاي قديمي را دوباره نگاه كردم ... لعنتت كردم! گريه كردم!
گشتم آن روزهاي خوبِ با تو بودن را ... اما ...
اما حوصلهام سررفت! همچون شير به جوش آمده در ظرفي كوچك! آن عاشق قديمي تو سر ريز شد و براي خاموش كردن شعلههاي گاز، قند سوخته شد ... آرزو ميكنم اگر روزي از پستان گاو ديگري به اين دنيا برگشتم، سرنوشتِ من بطري دمِ درِ شما نباشد! اصلا اين بار از من بستني بسازند!
خدافظ!
--------------------------
*************** : جاي خالي پريچه
